3 ) قرائت غير مجاز - نوع سوم قرائتى است كه سند آن صحيح ولى مخالف با رسم الخط مصاحف عثمانى و يا ناهماهنگ با قواعد و دستور زبان تازى است ؛ كه اين نوع از قرائات را نبايد در تلاوت قرآن چه در نماز و يا جز آن به كار برد . 4 ) قرائت شاذ - قرائتى است كه سند آن صحيح نمىباشد . 5 ) قرائت موضوع و مجعول - قرائتى است كه صرفا به گويندهء آن منسوب است و هيچ‌گونه اساس روايى ندارد . 6 ) قرائت شبيه به حديث مدرج - قرائتى است كه براى تفسير كلمه يا عبارتى ، بر قرائات معمول و متداول اضافه شده است . جمع و تدوين قرآن ( پس از رحلت پيامبر اسلام ( ص ) : در اينكه چه كسى پس از وفات رسول خدا ( ص ) به جمع و تدوين قرآن و ترتيب سور آن اقدام كرده ، از نظر محقّقان اهل سنت اختلاف نظر وجود دارد . ولى آنچه علماء شيعه و اهل سنّت اظهار كرده‌اند ، اين است كه حضرت على ( ع ) آغازگر تدوين قرآن بر حسب وصيّت و سفارش پيغمبر اكرم ( ص ) بوده است . علماء اهل سنّت بر حسب اختلاف نظر ، نام چهار نفر را به عنوان نخستين جامع و مدوّن قرآن نام مىبرند : على ( ع ) ، ابو بكر ، عمر ، سالم ( مولى حذيفه ) . كيفيّت ترتيب مصحف امير المؤمنين على ( ع ) - بايد يادآور شد كه ترتيب قرآن موجود ، تقريبا از لحاظ زمان ، بر خلاف نزول آن مىباشد . علامهء مجلسى مواردى را تحت عنوان « تأليف القرآن و انه

--> « التيسير » دانى و كتاب « الشاطبية » و كتاب « طيبة النشر فى القراءات العشر » ابن الجزري است .